Christopher Foreman blaast vandaag 59 kaarsjes uit
Christopher Foreman – De gitaarstem van Madness
In de bonte chaos van de Britse ska- en popscene van de jaren ’80 stond één man altijd stoïcijns zijn mannetje: Christopher “Chrissy Boy” Foreman, gitarist en medeoprichter van de legendarische band Madness. Terwijl frontman Suggs de aandacht trok met zijn charmante gekte, was het Foreman die met zijn ritmische slaggitaar en rake riffs de ruggengraat van de band vormde. Zonder zijn gitaar geen Our House. Geen Baggy Trousers. Geen Madness zoals we ze kennen.
Geboren op 8 augustus 1956 in St Pancras, Londen, groeide Foreman op in Camden Town, een buurt die even grillig, muzikaal en levendig is als de band die daaruit voortkwam. In 1976 richtte hij samen met Mike Barson en Lee Thompson de band op, toen nog onder de naam The North London Invaders. In 1979 werd dat Madness, genoemd naar een nummer van reggaeheld Prince Buster.
Madness groeide uit tot vaandeldrager van de 2 Tone-beweging: een mix van ska, punk en pop met sociale commentaren, verpakt in aanstekelijke muziek en absurdistische videoclips. Foreman’s gitaarspel was allesbehalve opzichtig – geen solist in klassieke zin – maar zijn stijl is onmiskenbaar: kort, krachtig, strak in de maat, en vol groove. Luister naar de intro van My Girl of het funky ritme van Embarrassment, en je hoort Chrissy Boy’s handtekening.
In Nederland en Vlaanderen had Madness hun grootste hit met Our House (1982), een vrolijk eerbetoon aan het leven in een typisch Brits huishouden. In Nederland bereikte het nummer de Tipparade maar niet de officiële Top 40. In Vlaanderen haalde het de vijftiende plek in de Radio 2 Top 30. Toch groeide het uit tot een klassieker, vaak terug te vinden in eindejaarslijsten.
Wat velen niet weten: Foreman was ook een digitale pionier. In de jaren 2000 begon hij tijdens optredens korte filmpjes te maken met zijn mobiele telefoon, bevestigd aan zijn gitaar. Deze zogenoemde Axecam gaf fans een uniek kijkje achter de schermen, lang voordat sociale media gemeengoed werd.
Foreman speelt nog steeds met Madness, een band die wereldwijd live optredens blijft trekken. Ondanks dat de bandleden inmiddels de zestig ruim zijn gepasseerd, klinkt Madness nog altijd even vitaal als in hun hoogtijdagen.
Christopher Foreman is de stille kracht, de man op de achtergrond met de hoed en de gitaar, die ervoor zorgt dat de boel blijft swingen. Madness zonder Chrissy Boy is als fish zonder chips – het kan wel, maar het voelt niet goed.