Petula Clark en de tijdloze magie van This Is My Song (1967)
Wanneer je denkt aan de soundtrack van de jaren zestig, duiken al snel namen op als The Beatles, Dusty Springfield en The Supremes. Maar één stem die dwars door alle trends heen wist te klinken, is die van Petula Clark. Met This Is My Song leverde ze in 1967 een klassieker af die tot vandaag een warm plekje heeft in het collectieve geheugen. Het verhaal achter dit nummer is minstens zo bijzonder als de melodie zelf.
Een lied van een onverwachte componist
Dat This Is My Song geschreven werd door Charlie Chaplin — ja, dé Chaplin van de stille film — klinkt bijna als een popquizvraag. Chaplin was niet alleen een meester van de cinema, maar ook een begenadigd componist. Hij schreef het nummer voor zijn film A Countess from Hong Kong, met het idee dat het door een klassieke crooner gezongen zou worden. De stijl is dan ook uitgesproken romantisch, bijna ouderwets in zijn elegantie.
Maar Chaplins film had een andere toekomst dan zijn lied. Terwijl de film matig werd ontvangen, zou This Is My Song uitgroeien tot een wereldhit. En dat had alles te maken met de vrouw die het uiteindelijk inzong.
Petula Clark: van popster naar chansonnière
In de jaren zestig was Petula Clark een internationale sensatie. Met hits als Downtown en My Love had ze een fris, modern popgeluid dat perfect paste bij de tijdgeest. Toen haar werd gevraagd om This Is My Song op te nemen, was ze dan ook niet meteen overtuigd. De melodie voelde te klassiek, de tekst te eenvoudig.
Toch stapte ze de studio in — en dat bleek een meesterzet. Clark gaf het nummer precies wat het nodig had: warmte, helderheid en een emotionele directheid die de compositie naar een hoger niveau tilde. Haar stem zweeft moeiteloos over de orkestrale begeleiding, alsof het lied altijd al voor haar bedoeld was.
Een wereldwijde hit die grenzen overstak
Na de release in 1967 schoot This Is My Song in meerdere landen naar de nummer 1-positie. In het Verenigd Koninkrijk, Zwitserland, Frankrijk en Nederland werd het een instant favoriet. Clark nam zelfs een Franse versie op — C’est Ma Chanson — die in Franstalige landen minstens zo populair werd.
Het nummer werd een van de grootste successen uit haar carrière en bewees dat Clark veel meer was dan een popzangeres: ze was een veelzijdige artieste die moeiteloos schakelde tussen stijlen.
Een lied dat blijft hangen
Wat maakt This Is My Song zo tijdloos? Misschien is het de eenvoud. Misschien de melodie die je na één keer luisteren al kunt neuriën. Of misschien is het de combinatie van Chaplins nostalgische compositie en Clarks warme, oprechte interpretatie.
Het lied is door de jaren heen talloze keren gecoverd, maar geen enkele versie heeft dezelfde magie als die van Clark. Haar opname voelt als een momentopname van pure emotie — een liefdesverklaring in muzikale vorm.
De erfenis van een onverwachte samenwerking
Ironisch genoeg werd het nummer uiteindelijk niet gebruikt in Chaplins film. Maar dat maakt het verhaal alleen maar mooier: This Is My Song vond zijn eigen weg, los van het project waarvoor het bedoeld was. Het werd een lied dat generaties verbindt, een nummer dat je meteen terugbrengt naar een tijd van grote melodieën en oprechte teksten.
En hoe gaat het nu met Petula Clark?
Vandaag de dag leeft Petula Clark nog steeds, op hoge leeftijd, en blijft ze een fascinerende figuur binnen de muziekwereld. Hoewel ze zich de laatste jaren wat meer heeft teruggetrokken uit het publieke leven, blijft ze actief betrokken bij muziek en optredens wanneer haar gezondheid het toelaat. Ze woont afwisselend in Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk en geniet van een rustig, creatief bestaan.
Clark blijft een icoon dat generaties heeft beïnvloed — een artieste die niet alleen de jaren zestig kleur gaf, maar ook nu nog bewondering oogst voor haar elegantie, vakmanschap en onverwoestbare stem. This Is My Song is misschien wel het perfecte symbool van haar nalatenschap: tijdloos, warm en onvergetelijk.