Biografie vandaag Alice Cooper
Hij is de peetvader van de shockrock, de man die het podium veranderde in een macaber theater en die generaties rockmuzikanten leerde dat een concert meer is dan alleen muziek: het is een spektakel. Hoewel zijn naam vandaag de dag synoniem staat voor horror, schmink en guillotine-scènes, begon het allemaal als een experiment in de tegencultuur van de jaren zestig. Alice Cooper is niet zomaar een artiest; hij is een cultureel fenomeen dat de grens tussen entertainment en gevaar vakkundig wist te vervagen, en daarmee een blijvend stempel drukte op de geschiedenis van de hardrock.
Vincent Damon Furnier, zoals de man achter de schmink eigenlijk heet, werd in 1948 geboren in Detroit. Zijn muzikale carrière begon niet als een soloartiest, maar als frontman van de band Alice Cooper. De legende gaat dat de naam werd gekozen via een sessie met een ouijabord, waarbij de groepsleden geloofden dat ze contact maakten met de geest van een zeventiende-eeuwse heks. Wat begon als een psychedelische rockband, transformeerde onder invloed van producent Bob Ezrin in een strakke, provocerende machine. De groep viel op door hun androgyne uiterlijk en de introductie van theatrale elementen zoals dwangbuizen, slangen en elektrische stoelen. Dit was de geboorte van shockrock, een genre dat het publiek destijds zowel fascineerde als diep choceerde.
De echte doorbraak kwam in 1971 met het album Love It to Death, waarop de legendarische single I'm Eighteen stond. Het nummer resoneerde met een generatie jongeren die zich onbegrepen voelden. Dit succes werd in 1972 overtroffen met School’s Out, een anthem dat nog steeds wereldwijd synoniem staat voor het einde van het schooljaar en de ultieme bevrijding van de jeugd. In 1973 koos Furnier de artiestennaam Alice Cooper definitief als zijn eigen naam, waarna hij als soloartiest verderging. Albums als Billion Dollar Babies en later Welcome to My Nightmare bevestigden zijn status als een van de meest invloedrijke artiesten van zijn tijd. Hij slaagde erin om theatrale horror te combineren met uiterst pakkende, bijna pop-achtige melodieën, een formule die talloze acts na hem zou inspireren.
In Nederland genoot Alice Cooper gedurende zijn hele carrière een constante populariteit. De Nederlandse hitlijsten omarmden hem in de vroege jaren zeventig, waarbij School’s Out in 1972 uitgroeide tot een absolute klassieker die ook vandaag de dag nog regelmatig in de Nederlandse radiolijsten opduikt. Ook nummers als Elected en No More Mr. Nice Guy bereikten destijds de Nederlandse hitlijsten en bewezen dat zijn sound aansloeg bij het Nederlandse publiek. Hoewel zijn commerciële dominantie in de Nederlandse Top 40 in de latere jaren minder groot was, bleef hij een zeer geliefde live-act in ons land. De Nederlandse fans staan bekend als trouw; zijn concerten in iconische zalen als Ahoy of de HMH trokken door de decennia heen steevast volle zalen, waarbij meerdere generaties fans – van de oudere hardrockers tot jonge alternatieve muziekliefhebbers – op de been kwamen voor zijn theatrale shows.
Wat Alice Cooper zo bijzonder maakt, is de scherpe scheiding tussen zijn publieke persona en zijn privéleven. Hoewel hij op het podium flirtte met het macabere, staat hij in zijn persoonlijke leven bekend als een minzame man die zich verre houdt van de zelfdestructieve clichés die veel van zijn tijdgenoten fataal werden. Een bekende anekdote uit de rockgeschiedenis is het beruchte incident tijdens een concert in 1969, waarbij een kip het podium op vloog en Cooper deze, in een vlaag van improvisatie, het publiek in gooide. De pers schreef de volgende dag dat hij de kop van de kip had afgebeten, een gerucht dat Cooper nooit actief heeft ontkend. Het droeg alleen maar bij aan zijn mystieke imago en bewees dat zijn reputatie als 'gevaarlijk' zijn grootste marketingtroef was.
Zijn invloed reikt tot ver buiten de grenzen van de hardrock. Artiesten variërend van KISS en Marilyn Manson tot Rob Zombie en zelfs punkbands hebben toegegeven schatplichtig te zijn aan de theatraliteit van Alice Cooper. Hij bewees dat rockmuziek niet alleen gehoord moest worden, maar ook gezien. Met zijn kenmerkende hese stem, de zwarte eyeliner en zijn onverwoestbare werkethiek is hij een van de weinige artiesten die erin slaagde relevant te blijven door decennia van veranderende muziektrends heen.
Vandaag de dag is Alice Cooper nog steeds actief. Hij toert de wereld rond, presenteert zijn eigen radioshow en blijft muziek uitbrengen die trouw is aan zijn roots. Hij is een levend monument in de rockgeschiedenis, een man die de schrik aanjoeg van de conservatieve samenleving van de jaren zeventig, om vervolgens te worden omarmd als een gerespecteerde grootmeester van het vak. Alice Cooper herinnert ons er telkens aan dat, hoe donker de act ook is, het uiteindelijk draait om één ding: een fantastisch, onvergetelijk verhaal vertellen.
Foto: Zie Wikipedia-paginageschiedenis — Wikipedia / Wikimedia Commons.