Tonight In Tokyo van Sandie Shaw — wel de Tipparade, nooit de Top 40

De Tipparade: Een vergeten glimp van Sandie Shaw

Het jaar is 1967. De popwereld staat in het teken van de ‘Summer of Love’, psychedelica begint de hitlijsten te domineren en Sandie Shaw, de iconische “barefoot pop princess”, is op het absolute hoogtepunt van haar roem. Ze heeft zojuist met het door haar verfoeide “Puppet on a String” het Eurovisie Songfestival gewonnen en de wereld ligt aan haar voeten. Tussen al dat geweld door verschijnt in de zomer van 1967 haar nieuwe single “Tonight in Tokyo”. Hoewel het nummer in haar thuisland het Verenigd Koninkrijk een bescheiden notering behaalde, bereikte het in Nederland de Tipparade — het felbegeerde voorportaal van de Nederlandse Top 40. Maar daar bleef het bij: het nummer wist nooit de stap naar de felbegeerde Top 40 te zetten.

Een sfeervolle pop-ballade

“Tonight in Tokyo” is een typisch voorbeeld van de verfijnde, bijna melancholische pop die Sandie Shaw zo kenmerkte. Gecomponeerd door het succesvolle duo Bill Martin en Phil Coulter, die later ook verantwoordelijk waren voor “Congratulations” van Cliff Richard, ademt het nummer een sfeer van verre oorden en weemoedige romantiek. Het arrangement van Ken Woodman geeft het nummer een filmische kwaliteit, een stijl die perfect aansloot bij de radiovriendelijke popmuziek van die tijd. Voor de fans was het een logische opvolger van haar eerdere hits, een nummer dat haar vocale kwaliteiten etaleerde zonder de uitbundigheid van haar Songfestival-inzending.

Waarom bleef het succes uit?

Het is intrigerend om te zien waarom een nummer van een artiest met haar status bleef steken in de wachtkamer van de Nederlandse Top 40. Een verklaring ligt ongetwijfeld in de enorme concurrentie van die zomer. 1967 was een jaar van muzikale aardverschuivingen; de hitlijsten werden overspoeld door zowel de opkomende flower-powercultuur als de gevestigde namen uit de Britse popscene. Mogelijk ervaarde het publiek “Tonight in Tokyo” als een tikkeltje ‘veilig’ of gedateerd ten opzichte van de meer experimentele klanken die destijds opdoken bij piratenzenders en op de radio. Bovendien was de markt in Nederland verzadigd; Sandie Shaw was alomtegenwoordig, en voor veel luisteraars was het Songfestival-succes van “Puppet on a String” wellicht de laatste associatie die men met haar wilde horen, waardoor haar verdere materiaal soms over het hoofd werd gezien.

Status en erfenis van een bescheiden single

Hoewel “Tonight in Tokyo” nooit een grote hit in Nederland werd, blijft het voor verzamelaars en fans van de sixties pop een geliefd kleinood. Het nummer is door de jaren heen bewaard gebleven op talloze verzamelalbums en is in de loop der decennia uitgegroeid tot een cult-favoriet. Het markeert een specifiek moment in de carrière van Sandie Shaw: de overgang van de tieneridool-status naar een meer volwassen artiest die zocht naar diepgang in haar repertoire. Dat het nummer in landen als Australië wel de hitlijsten haalde, bewijst dat de kwaliteit onmiskenbaar was, maar dat het succes in Nederland werd gehinderd door de grillen van de hitlijst-dynamiek en de torenhoge verwachtingen na haar Eurovisie-overwinning.

Vandaag de dag kijken we naar deze “net-niet” notering in de Tipparade als een fascinerende voetnoot in de popgeschiedenis. Het herinnert ons eraan dat een hitlijst niet altijd een volledige reflectie is van de muzikale kwaliteit van een nummer, maar vaak een momentopname van smaak, airplay en de concurrentie van dat specifieke moment. “Tonight in Tokyo” is daarmee precies wat de Tipparade altijd beoogde te zijn: een nummer dat het proberen waard was, en dat – ook zonder de Top 40 te halen – een eigen, sfeervol plekje in het archief van de jaren zestig heeft verdiend.