Zak Starkey is vandaag jarig
Zak Richard Starkey werd op 13 september 1965 geboren in het Queen Charlotte's and Chelsea Hospital in Hammersmith, Londen, als zoon van Beatles-drummer Ringo Starr en Maureen Starkey. Hij wordt vandaag 61 jaar. Starkey groeide op op welgestelde Engelse landgoederen als Sunny Heights in Surrey en Tittenhurst Park in Berkshire, en zat tot 1981 op Highgate School. Op zijn achtste kreeg hij een drumstel van zijn peetvader Keith Moon, de drummer van The Who — al hoopte zijn vader eigenlijk dat hij advocaat of arts zou worden. Kenney Jones, die Moon later bij The Who opvolgde, hielp hem zijn drumtechniek verder te ontwikkelen, en al op zijn twaalfde speelde Starkey in pubs met de garageband The Next.
Zijn belangrijkste rol kreeg Starkey uiteindelijk bij The Who zelf: in het voorjaar van 1996 sloot hij aan voor de Quadrophenia-tournee, en Pete Townshend en Roger Daltrey noemden hem later "de beste match voor de band sinds de dood van Keith Moon" — een compliment dat extra gewicht kreeg omdat Starkey er bewust voor koos Moons stijl niet na te bootsen. Met The Who trad hij op bij grote gelegenheden als het Concert for New York City (2001), de halftimeshow van Super Bowl XLIV (2010) en de slotceremonie van de Olympische Zomerspelen van Londen (2012), en werkte hij mee aan albums als Endless Wire (2006) en Who (2019), en toerde hij mee met grote reeksen als The Who Hits 50! (2014-2015) en het Desert Trip-festival (2016). Al eerder, in 1985, speelde hij mee op Sun City, het protestproject van Artists United Against Apartheid, en in 1996 was hij te horen op The Rock van John Entwistle, zijn Who-bandgenoot.
Tussen 2004 en 2008 combineerde Starkey zijn werk bij The Who met een rol als toer- en studiodrummer bij Oasis, onder meer op de albums Don't Believe the Truth (2005) en Dig Out Your Soul (2008). De single Lyla, van dat eerste album, bereikte in Nederland de derde plaats van de Tipparade — de voorportaal-lijst van de Top 40 — en de tweeënvijftigste plek in de Single Top 100. In 2025 keerde hij kortstondig terug als drummer bij een reünie van Oasis. Daarnaast speelde Starkey in diverse andere projecten, waaronder Johnny Marr and the Healers (die hij mee oprichtte), The Lightning Seeds, The Icicle Works en de All-Starr Band van zijn vader.
Naast drummen bouwde Starkey ook een rol op als platenbaas: in 2016 richtte hij in Ocho Rios, Jamaica, het reggaelabel Trojan Jamaica op. Dat label bracht onder meer Got to Be Tough (2020) van Toots and the Maytals uit, dat een Grammy Award voor beste reggae-album opleverde.
Zijn verhouding met The Who kende de afgelopen jaren de nodige onrust. In april 2025 raakte hij naar verluidt zijn plek in de band kwijt na geluidsproblemen tijdens een liefdadigheidsconcert in de Royal Albert Hall, waarbij Daltrey het optreden halverwege stopzette. Enkele dagen later liet Townshend weten dat de kwestie was "opgelost" en Starkey zou blijven, maar in mei 2025 kondigde hij via Instagram alsnog Starkeys vertrek aan. Starkey zelf sprak dat tegen en stelde dat hij twee weken na zijn herstel alsnog ontslagen was. In augustus 2026 liet Daltrey weten dat de band inmiddels weer met Starkey had gerepeteerd, met het oog op een mogelijke Europese afscheidstournee.
Ook artistiek bleef Starkey de afgelopen tijd actief: in februari 2026 ging zijn eigen theatershow Zak Starkey… Who? An Evening of Drums and Conversation in première in New York, met archiefbeelden, persoonlijke verhalen, live drumpartijen bij beelden van vroegere samenwerkingen en een vraaggesprek onder leiding van Marky Ramone.
Starkey was van 1985 tot de scheiding in 2021 getrouwd met Sarah Menikides, met wie hij dochter Tatia Jayne kreeg; sinds maart 2022 is hij getrouwd met zijn al achttien jaar durende creatieve partner Sharna Liguz, met wie hij dochter Luna Lee Lightnin heeft. Van een drumstel van zijn peetvader tot een halve eeuw aan de slagwerken van The Who, Oasis en talloze andere acts: Zak Starkey groeide uit tot een van de meest gevraagde drummers van zijn generatie, zonder ooit in de schaduw van zijn beroemde vader te verdwijnen.
Foto: Joep Vullings (see dutch userpage), via Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)
