Sarah Dash (Labelle) is overleden

Sarah Dash werd op 18 augustus 1945 geboren in Trenton, New Jersey, als zevende van dertien kinderen; haar vader was voorganger van de Trenton Church of Christ, haar moeder werkte als verpleegkundige. Op 20 september 2021 overleed ze onverwacht, 76 jaar oud — als lid van Labelle een van de stemmen achter een van de blijvende hits uit de Amerikaanse soul- en discogeschiedenis.

Dash begon als gospelzangeres en stapte al als preadolescent over naar wereldlijke muziek, met een zangduo genaamd the Capris. Halverwege de jaren zestig verhuisde ze naar Philadelphia, waar ze de muzikanten terugvond met wie ze de rest van haar carrière verbonden zou blijven. In 1961 sloot ze zich aan bij The Ordettes, samen met Nona Hendryx, Patricia "Patsy" Holte — de latere Patti LaBelle — en Sundray Tucker, na het uiteenvallen van een andere meidengroep. Toen Tucker werd vervangen door Cindy Birdsong, werd de groep omgedoopt tot The Bluebelles en later Patti LaBelle and the Bluebelles.

Nadat Birdsong in 1967 vertrok om zich bij The Supremes te voegen, bleef het trio LaBelle, Hendryx en Dash over. Onder leiding van manager Vicki Wickham onderging de groep begin jaren zeventig een complete gedaanteverwisseling: uit de vroegere meidengroep ontstond Labelle, met een progressieve soulsound en later een glamrock-uitstraling. Binnen de groep gold Dash als de stabiliserende stem tussen de contrasterende stijlen van LaBelle en Hendryx. Na eerdere singles als "I Sold My Heart to the Junkman" en "You'll Never Walk Alone" volgde in 1974 de internationale doorbraak met "Lady Marmalade", van het album Nightbirds: een Amerikaanse nummer 1-hit die ook in Nederland aansloeg, met de eerste plaats in de Nederlandse Top 40 en de tweede plaats in de Single Top 100. Na de kritisch gewaardeerde albums Moon Shadow (1974) en Phoenix (1975) viel Labelle halverwege de jaren zeventig uiteen, kort na het album Chameleon (1976).

Dash begon daarna een solocarrière. Haar gelijknamige debuutalbum uit 1978 leverde met "Sinner Man" een top-tien discohit op; ze bracht daarna ballads en kleinere dansplaten uit, gevolgd door de albums Ooh La La, Sarah Dash (1980) en Close Enough (1983, bij Kirshner Records). Via Megatone Records bereikte "Lucky Tonight" in 1983 de vijfde plaats van de Amerikaanse Billboard Dance-lijst, en in 1988 verscheen You're All I Need bij Manhattan Records/EMI, met een duet met Patti LaBelle.

Vanaf 1988 werd Dash ook een gewaardeerde achtergrondzangeres voor The Rolling Stones, te beginnen met het album Steel Wheels. Ze werkte daarnaast herhaaldelijk samen met Keith Richards op zijn solowerk, onder meer op "Make No Mistake", "Gimme Shelter" en "Time Is on My Side" — waarop zij de leadzang voor haar rekening nam, en die Richards later omschreef als de beste versie van dat nummer die hij ooit had gehoord. Ze was ook te horen op zijn soloalbum Main Offender (1992). Verder verleende Dash haar stem aan opnames van onder meer The O'Jays, Nile Rodgers/Chic, The Marshall Tucker Band, David Johansen, Bo Diddley en Ronnie Wood.

Labelle hereniged zich in 1995 voor de soundtrack van To Wong Foo, Thanks for Everything! Julie Newmar, met de dance-nummer-1-hit "Turn It Out", en bracht in 2008 met Back to Now het eerste gezamenlijke album in tweeëndertig jaar uit, deels geproduceerd door Lenny Kravitz en Wyclef Jean.

Dash' werk werd in de loop der jaren meermaals bekroond: in 2017 werd ze met Labelle opgenomen in de Philadelphia Music Alliance Walk of Fame, in 2016 ontving ze een Lifetime Achievement Award van de National R&B Music Society, en in 2008 was ze grand marshal van de Thanksgiving Day Parade in haar geboortestad Trenton. Ze schreef de autobiografie Dash of Diva en de gelijknamige zelfgeschreven musical, die werd opgevoerd in het Crossroads Theatre in New Brunswick, New Jersey. Vanaf de jaren negentig zette ze zich bovendien actief in voor fondsenwerving ten behoeve van dakloze alleenstaande moeders in New York.

Twee dagen voor haar overlijden, op 18 september 2021, stond Dash nog op het podium in Atlantic City, waar Patti LaBelle haar tijdens een concert uitnodigde voor een duet — wat haar laatste optreden zou blijken. Een officiële doodsoorzaak is nooit bekendgemaakt. Met haar aandeel in "Lady Marmalade" en haar latere samenwerkingen met onder anderen Keith Richards liet Sarah Dash een stem na die decennialang, van gospel tot glamrock tot rock-'n-roll, hoorbaar bleef.