Kenney Jones is vandaag jarig

Een fundament van Britse rock

Op 16 september 1948 werd in de Londense wijk Whitechapel een musicus geboren die decennialang het ritmische fundament zou leggen onder enkele van de meest invloedrijke bands uit de Britse popgeschiedenis. Vandaag viert Kenney Jones zijn 78e verjaardag. Met een carrière die inmiddels meer dan zestig jaar beslaat, heeft Jones een onuitwisbare stempel gedrukt op de muziekwereld, van de opkomst van de Mod-cultuur in de jaren zestig tot de stadionrock van de daaropvolgende decennia.

De doorbraak met Small Faces

De muzikale reis van Kenney Jones begon op jonge leeftijd, maar zijn grote doorbraak kwam in 1965. Als medeoprichter van The Small Faces, samen met onder anderen Steve Marriott en Ronnie Lane, werd hij een van de drijvende krachten achter een band die de Britse muziekscene destijds volledig op zijn kop zette. De groep was een symbool van de Mod-beweging en scoorde in het Verenigd Koninkrijk een reeks grote successen. Nummers als “All or Nothing”, “Itchycoo Park” en “Tin Soldier” groeiden uit tot klassiekers. Ook het conceptalbum Ogdens’ Nut Gone Flake uit 1968 wordt nog altijd beschouwd als een mijlpaal in de Britse rockhistorie.

Van Faces naar The Who

Na het uiteenvallen van The Small Faces in 1969 bleef Jones verbonden met zijn voormalige bandleden. Samen met Ian McLagan, Ronnie Lane, Rod Stewart en Ronnie Wood vormde hij de band Faces. Waar het geluid van The Small Faces nauw verbonden was met de Mod-esthetiek, bracht Faces een rauwere, blues-georiënteerde rockstijl. Met nummers als “Stay with Me” en “Ooh La La” verwierf de band een enorme schare fans. In 1978 volgde een uitdagende nieuwe fase in zijn carrière toen hij werd gevraagd om bij The Who toe te treden, als opvolger van de legendarische Keith Moon. Jones bracht een strakkere, meer gedisciplineerde stijl in de band, wat onder meer te horen is op de albums Face Dances en It’s Hard.

Een blijvende nalatenschap

De verdiensten van Kenney Jones zijn door de jaren heen breed erkend. In 2012 werd hij als lid van zowel The Small Faces als Faces opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame, een zeldzame dubbele erkenning die zijn status als een van de meest gewaardeerde drummers in de rockmuziek onderstreept. Ook na zijn tijd bij de grote bands bleef Jones actief in de muziekwereld, onder meer met zijn eigen projecten zoals The Law en The Jones Gang, en door zijn betrokkenheid bij diverse archiefprojecten en remasters van klassiek werk.

De man achter de drums

Buiten de muziekwereld staat Jones bekend als een gepassioneerd figuur met uiteenlopende interesses, variërend van de paardensport tot filantropisch werk. Hij is onder andere betrokken geweest bij initiatieven voor de bestrijding van prostaatkanker en blijft zich inzetten voor het behoud van het muzikale erfgoed waar hij zelf aan heeft bijgedragen. Met zijn autobiografie Let the Good Times Roll gaf hij een inkijkje in de bewogen jaren van de Britse popcultuur. Zelfs op 78-jarige leeftijd blijft Jones een gerespecteerde figuur die door zijn unieke bijdrage aan de ritmesectie van drie iconische bands een vaste plek in de canon van de rockmuziek heeft veroverd.

Ik heb veel bronnen geraadpleegd. Desondanks kan er altijd een fout in staan.