Cover uit het jaar 1978

In het voorjaar van 1978 kon je er in Nederland niet omheen. Overal klonk “Rivers of Babylon” van Boney M.: op de radio, in de disco en op elke verjaardag. Van eind april tot ver in juni stond de plaat wekenlang op nummer 1 in de Top 40, en in de jaarlijst van 1978 eindigde hij op een mooie derde plaats.

Boney M. was het geesteskind van de Duitse producer Frank Farian. Hij stelde de groep in 1975 samen rond vier artiesten met Caribische wortels: Liz Mitchell, Marcia Barrett, Maizie Williams en danser Bobby Farrell. In de studio zong Farian de lage mannenstem vaak zelf in, terwijl Bobby Farrell op het podium en op televisie de show stal. Na hits als “Daddy Cool” en “Ma Baker” zocht Farian naar een nieuw nummer, en hij vond het in een oude Jamaicaanse plaat.

Hij gaf het lied een zonnig, licht swingend discogeluid, met strakke koortjes en de heldere stem van Liz Mitchell voorop. Ook paste hij de tekst aan, zodat die beter aansloot bij een breed Europees publiek. Het werd een wereldhit. In Engeland groeide “Rivers of Babylon” uit tot een van de best verkochte singles ooit, en in Duitsland en België stond het nummer eveneens wekenlang bovenaan. Zelfs de B-kant, het Caribische kinderliedje “Brown Girl in the Ring”, werd een hit op zichzelf. Het nummer verscheen ook op het album “Nightflight to Venus”, dat later in 1978 uitkwam en de groep op het hoogtepunt van haar roem liet zien.

Toch is dit maar het halve verhaal, want het nummer was op dat moment al acht jaar oud.

Het origineel komt uit Jamaica, van The Melodians. Dat trio werd begin jaren zestig in Kingston opgericht door Brent Dowe, Tony Brevett en Trevor McNaughton. Met hun soepele driestemmige zang behoorden ze tot de populairste groepen van de rocksteady, de voorloper van reggae.

Dowe en McNaughton baseerden de tekst op de Bijbel. Het grootste deel komt uit Psalm 137, waarin de Joodse ballingen aan de rivieren van Babylon zitten en huilen om hun verloren thuisland Sion. De slotregels komen uit Psalm 19. In Jamaica kreeg die oude tekst een nieuwe lading. Voor rastafari’s stond Babylon voor onderdrukking en kolonialisme, en Sion voor Afrika. The Melodians zongen over “King Alpha’s song”, een verwijzing naar de Ethiopische keizer Haile Selassie. Dat was precies het stukje dat Frank Farian later wegliet.

De opname kwam in 1970 tot stand onder leiding van producer Leslie Kong, die ook werkte met Desmond Dekker, Jimmy Cliff en de jonge Bob Marley. In Jamaica werd het meteen een hit. Internationaal volgde de doorbraak in 1972 via de soundtrack van de film “The Harder They Come”, het album dat reggae over de hele wereld bekend maakte.

Wie de twee versies naast elkaar legt, hoort twee totaal verschillende werelden. Boney M. klinkt vrolijk en dansbaar. The Melodians klinken ingetogen, bijna plechtig: een gebed over heimwee en hoop op thuiskomst, gezongen boven een rustig, wiegend ritme.

Hier is het origineel: The Melodians met “Rivers of Babylon”, uit 1970.