Roger Hodgson vertelt

Roger Hodgson – De stem en ziel van Supertramp, openhartig over muziek, keuzes en vrijheid

Roger Hodgson, de charismatische zanger en componist van Supertramp, kijkt met een open hart terug op zijn muzikale reis. Bekend van tijdloze hits als The Logical Song, Dreamer en Breakfast in America, vertelt hij in diverse interviews over zijn creatieve proces, zijn vertrek bij de band en zijn leven als soloartiest.

In 1983 nam Roger een moedige beslissing: hij stapte uit Supertramp op het hoogtepunt van hun wereldwijde succes. Niet uit onvrede, maar uit persoonlijke overtuiging. Hij wilde dichter bij zijn gezin staan, de hectiek van het tourleven loslaten en zich opnieuw verbinden met wat voor hem écht telde. “Mijn hart zei me dat het belangrijker was om vader te zijn dan om door te gaan met toeren”, vertelde hij.

Zijn vertrek betekende niet het einde van zijn muziek, integendeel. Hij trok zich terug in Noord-Californië, bouwde een huis voor zijn gezin en bleef schrijven. De rust bracht inspiratie en verdieping. Roger beschrijft het als een soort hergeboorte: hij voelde zich niet langer een radertje in een machine, maar een vrije troubadour die zijn songs kon delen zoals hij dat zelf wilde.

Het creatieve proces van Hodgson is intens persoonlijk. Zijn liedjes ontstaan vaak in afzondering, vanuit diepe emotie en reflectie. “Ik moet een nummer helemaal zelf voelen en vormgeven voordat ik het met anderen kan delen.” Hoewel hij jarenlang in Supertramp zat, voelde hij zich vaak meer een soloartiest binnen de band. Veel van zijn bekendste nummers, waaronder Give a Little Bit en Take the Long Way Home, schreef hij volledig zelf.

Over het album Breakfast in America zegt hij: “Ik gaf pas rust wanneer de liedjes klonken zoals ze moesten klinken.” Die toewijding leverde een wereldwijde klassieker op. The Logical Song, dat op dat album staat, noemt hij een van zijn meest persoonlijke nummers. Het ontstond vanuit zijn vragen over identiteit en zingeving: “We leren op school van alles, maar zelden iets over wie we werkelijk zijn.”

Na zijn vertrek uit de band ontstond er onenigheid over het gebruik van zijn liedjes. Oorspronkelijk was er een herenakkoord: Roger zou zijn eigen nummers live spelen, Rick Davies zou de rest van het Supertramp-repertoire verzorgen. In latere jaren werden Hodgsons nummers echter tóch zonder hem uitgevoerd door de band. “Mijn liedjes zijn tijdloos gebleken. Fans willen ze horen zoals ik ze ooit schreef en zong.”

In 2010 stelde Roger voor om een korte reünie te doen, maar dat werd geweigerd. Ondanks alles kijkt hij met dankbaarheid terug. Hij treedt nog altijd op, met een diepe verbinding tussen zichzelf en zijn publiek. Zijn concerten zijn intiem en intens, met ruimte voor stilte, herinnering en verwondering.

Spiritualiteit speelt een grote rol in zijn leven en werk. “Veel van mijn liedjes zijn ook gebeden,” zegt hij. Ze gaan over liefde, pijn, hoop en de zoektocht naar betekenis. Hodgson wil met zijn muziek meer doen dan vermaken. Hij wil raken. Zijn missie is eenvoudig: mensen herinneren aan wat echt belangrijk is.

Roger Hodgson is geen man van nostalgie. Hij is een levende legende die zijn roem gebruikte om vrijheid te vinden. Zijn stem, zijn melodieën en zijn boodschap blijven relevant, inspirerend en oprecht. In elke noot klinkt zijn ziel – en die blijft nog lang nazinderen.