Andy Scott: de gitarist die the Sweet zijn karakteristieke rockgeluid gaf

Op 30 juni viert Andy Scott zijn 77e verjaardag. Voor miljoenen muziekliefhebbers is hij onlosmakelijk verbonden met Sweet, de Britse band die in de jaren zeventig uitgroeide tot een van de grootste namen van de glamrock. Met hits als Block Buster!, The Ballroom Blitz, Fox on the Run en Love Is Like Oxygen veroverde de groep de hitlijsten over de hele wereld, waaronder ook Nederland. Hoewel zanger Brian Connolly vaak het gezicht van de band was, speelde gitarist Andy Scott een cruciale rol in de ontwikkeling van het herkenbare geluid waarmee Sweet geschiedenis schreef.

Andrew David Scott werd op 30 juni 1949 geboren in Wrexham, in Noord-Wales. Zijn belangstelling voor muziek ontstond al op jonge leeftijd. Na ervaring te hebben opgedaan in verschillende bands, waaronder The Missing Links en The Elastic Band, kreeg hij in 1970 de kans om gitarist Mick Stewart op te volgen bij Sweet. Dat bleek een beslissend moment in de geschiedenis van de band.

Sweet bestond op dat moment uit Brian Connolly, Steve Priest en Mick Tucker. De groep had al enkele singles uitgebracht, maar met de komst van Andy Scott ontstond de klassieke bezetting die wereldwijd bekend zou worden. Aanvankelijk bracht Sweet vooral commerciële popsingles uit, geschreven door het succesvolle producers- en songwritersduo Nicky Chinn en Mike Chapman. Scott voegde daar echter een steviger gitaargeluid aan toe, waardoor de muziek zich ontwikkelde van bubblegumpop naar een mix van glamrock, pop en stevige rock.

Nederland maakte in 1971 kennis met Sweet dankzij Funny Funny, dat een bescheiden hit werd. Niet veel later volgden Co-Co, Alexander Graham Bell en Poppa Joe, waarmee de groep een vaste plaats kreeg in de Nederlandse Top 40. Het waren vrolijke popsingles, maar achter de schermen werkte de band aan een eigen muzikale identiteit.

Die ontwikkeling werd in 1973 duidelijk hoorbaar met Block Buster!. De krachtige gitaarriffs, de energieke zang en de opvallende productie maakten het nummer tot een internationale hit. Ook in Nederland groeide het uit tot een van de grootste successen van Sweet. Het nummer liet horen dat de band inmiddels veel meer was dan een popgroep met aanstekelijke refreinen.

Later datzelfde jaar verscheen Hell Raiser, opnieuw een grote hit waarin de gitaar van Scott een belangrijke rol speelde. Kort daarna volgde The Ballroom Blitz, misschien wel het bekendste nummer uit het repertoire van Sweet. De legendarische opening – “Are you ready Steve?” – behoort nog altijd tot de meest herkenbare intro’s uit de popgeschiedenis. Ook in Nederland groeide het nummer uit tot een klassieker die nog regelmatig op de radio te horen is.

In 1974 bleef Sweet een indrukwekkende reeks hits afleveren. Teenage Rampage, The Six Teens en Turn It Down bevestigden de populariteit van de band. Het absolute hoogtepunt kwam met Fox on the Run. Opmerkelijk genoeg was dit een van de eerste grote hits die volledig door de band zelf werd geschreven. Daarmee bewees Sweet dat het ook zonder Chinn en Chapman succesvolle nummers kon maken. De combinatie van een pakkende melodie, inventieve studio-effecten en het herkenbare gitaarwerk van Andy Scott zorgde ervoor dat Fox on the Run uitgroeide tot een van de grootste glamrockklassiekers van de jaren zeventig.

Ook in de tweede helft van het decennium bleef Sweet succesvol. Action, The Lies in Your Eyes, Lost Angels en Fever of Love bereikten de Nederlandse hitlijsten. In 1978 volgde Love Is Like Oxygen, een nummer dat een iets andere kant van de band liet horen. De compositie was melodieuzer en uitgebreider opgebouwd dan veel eerdere hits en werd internationaal opnieuw een groot succes. Voor veel fans behoort het nog altijd tot de mooiste opnamen die Sweet heeft gemaakt.

In totaal behaalde Sweet meer dan vijftien Top 40-hits in Nederland. Daarmee hoorde de groep in de jaren zeventig tot de populairste buitenlandse bands in ons land. Hun muziek was regelmatig te horen op Radio Veronica, TROS en Hilversum 3 en behoort inmiddels tot het vaste repertoire van de jaren-zeventig-programma’s op de radio.

Na het vertrek van Brian Connolly in 1979 en het uiteenvallen van de oorspronkelijke bezetting leek het verhaal van Sweet ten einde. Andy Scott besloot echter de naam van de band levend te houden. Sinds het midden van de jaren tachtig treedt hij op met een vernieuwde bezetting van Sweet. Daarmee is hij het enige lid uit de klassieke line-up dat de muziek van de groep nog altijd op het podium brengt.

Naast zijn werk als gitarist was Scott ook actief als producer en werkte hij samen met verschillende artiesten. Toch zal zijn naam voor altijd verbonden blijven aan Sweet. Zijn gitaarspel gaf de grootste hits van de band een krachtig rockgeluid zonder de melodieën uit het oog te verliezen. Juist die combinatie maakte Sweet onderscheidend binnen de glamrock van de jaren zeventig.

Meer dan vijftig jaar na zijn komst bij de band blijft Andy Scott actief als muzikant. Zijn optredens trekken nog steeds liefhebbers uit verschillende generaties, van fans die Sweet in de jaren zeventig zagen doorbreken tot jongere muziekliefhebbers die de klassiekers hebben ontdekt via radio, streamingdiensten en concerten.

De geschiedenis van Sweet is niet alleen het verhaal van glitter, opvallende podiumkleding en grote hits. Het is ook het verhaal van vier muzikanten die zich ontwikkelden van hitmachine tot volwaardige rockband. Andy Scott speelde daarin een onmisbare rol. Zijn gitaarwerk gaf nummers als Block Buster!, The Ballroom Blitz, Fox on the Run en Love Is Like Oxygen een eigen karakter. Daardoor behoren deze songs, ruim een halve eeuw later, nog altijd tot de meest geliefde klassiekers uit de popgeschiedenis.