Biografie vandaag Earth & Fire
Earth & Fire is een van de bekendste Nederlandse popgroepen ooit. De band uit Voorschoten, opgericht door de tweelingbroers Chris en Gerard Koerts, groeide met de markante stem van zangeres Christina Henriette "Jerney" Kaagman uit tot een van de grote namen van de Nederpop. Tussen 1969 en 1983 scoorde de groep een indrukwekkende reeks hits. Dat begon bij de progressieve rock met mellotron en liep door tot de dansbare pop van Weekend, dat in half Europa op nummer 1 kwam.
De wortels van de band liggen begin jaren zestig. In 1960 traden de gebroeders Koerts op als The Singing Twins, later gevolgd door The Swinging Strings. In 1967 ontstond Opus Gainfull, met Hans Ziech op basgitaar en Cees Kalis op drums. In 1968 veranderde de groep haar naam in Earth & Fire. Het laatste stuk van de puzzel viel in september 1969 op zijn plek. Toen werd Jerney Kaagman gevraagd als zangeres. Zij werd op 9 juli 1947 in Den Haag geboren, zong op het Huygenslyceum in Voorburg in een groot schoolkoor en in de band The Rangers en had een secretaresseopleiding gedaan. Haar eerste optreden met Earth & Fire was op 11 oktober 1969 in het Friese Irnsum.
De doorbraak kwam meteen. Seasons, geschreven door Golden Earring-gitarist George Kooymans, werd in 1969 uitgebracht en haalde de tweede plaats in de Nederlandse hitlijst. Van de single werden zo'n 60.000 exemplaren verkocht. In 1970 volgden het debuutalbum Earth and Fire en de hit Ruby Is the One, die op nummer 5 kwam. Daarna ging de band steeds meer de kant van de symfonische rock op, met albums als Song of the Marching Children (1971) en Atlantis (1973). Gerard Koerts wordt gezien als degene die de mellotron in de Nederlandse popmuziek introduceerde. Dat instrument zou jarenlang typerend blijven voor het geluid van de groep.
Het hoogtepunt van die periode was Memories uit 1972. Het nummer werd geschreven door Chris Koerts, Gerard Koerts en Hans Ziech en geproduceerd door Jaap Eggermont. Memories werd de eerste nummer 1-hit van de band in de Nederlandse Top 40 en stond daar 14 weken in. Ook in België (nummer 2) en Duitsland werd het een hit. In Israël werd het zelfs uitgeroepen tot lied van het jaar. Een jaar later kwam Maybe Tomorrow, Maybe Tonight tot de derde plaats. Tussen 1970 en 1974 waren de singles van Earth & Fire bijna zonder onderbreking top 5-hits in Nederland.
In de tweede helft van de jaren zeventig wisselde de bezetting een paar keer. Ton van der Kleij en later Ab Tamboer namen de drums over, en ook bassist Bert Ruiter kwam bij de band. Op albums als To the World of the Future (1975) en Gate to Infinity (1977) bleef de groep zoeken naar een eigen koers tussen rock en pop. Met Reality Fills Fantasy (1979) koos de band duidelijk voor toegankelijke pop, en dat bleek een schot in de roos.
Het nummer dat die ommezwaai het beste liet horen, werd ook het grootste succes van de band. Weekend werd geschreven door Gerard Koerts, die de muziek bedacht in zijn tuin in Zoeterwoude. De marimba in het intro, een idee van drummer Ab Tamboer, werd het herkenningspunt van het nummer. De single kwam in november 1979 uit en ging in de Nederlandse Top 40 naar nummer 1, waar hij in totaal 13 weken in de lijst stond. Op de Nationale Hitparade stond Weekend acht weken op de eerste plaats. Ook in België, West-Duitsland, Zwitserland, Denemarken en Portugal kwam de plaat op nummer 1. Alleen al in Nederland ging de single volgens de band meer dan 200.000 keer over de toonbank, goed voor platina. In januari 1981 won Earth & Fire de Exportprijs voor het best verkochte Nederlandse muziekproduct in het buitenland.
Weekend is ook een beeld dat bij veel mensen is blijven hangen. Tijdens het optreden in Toppop droeg Jerney Kaagman een strak blauw leren pak, ontworpen door Carla V. Het pak werd een icoon in de Nederlandse popcultuur en ligt nu in de collectie van Beeld & Geluid in Hilversum. Weekend is nog steeds een vaste waarde in de Top 2000.
Na Andromeda Girl (1981) en In a State of Flux (1982) ging de band in 1983 uit elkaar. Tussen 1987 en 1990 volgde een korte reünie, met het album Phoenix (1989). Jerney Kaagman bracht de solo-albums Made on Earth (1984) en Run (1987) uit. Ook zette ze zich in voor de muziekwereld, als voorzitter van de muzikantenvakbond BV Pop en als directeur van Stichting Conamus, later Buma Cultuur. Een groot tv-publiek leerde haar kennen als strenge jurylid van Idols van 2002 tot en met 2008. In 2009 werd ze benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In 2012 maakte ze bekend dat ze de ziekte van Parkinson had.
De afgelopen jaren nam Earth & Fire afscheid van veel van zijn leden. Ton van der Kleij overleed in 2015, Gerard Koerts in 2019, en Bert Ruiter en Chris Koerts in 2022. Jerney Kaagman overleed op 31 juli 2026, op 79-jarige leeftijd. Wat blijft, is een oeuvre dat de ontwikkeling van de Nederlandse popmuziek goed laat horen: van de mellotronklanken van Memories tot het vrolijke Weekend. Earth & Fire liet zien dat een Nederlandse band ook ver over de grens kon doorbreken.
Foto: Fotopersbureau De Boer — CC0 (publiek domein), via Wikimedia Commons.