Biografie vandaag gilbert o’sullivan
Raymond Edward O'Sullivan groeide op als jongen uit Waterford die zichzelf omdoopte tot een van de meest herkenbare popsongwriters van de vroege jaren zeventig. Onder zijn artiestennaam Gilbert O'Sullivan schreef hij een handvol nummers die decennia later nog altijd op de radio klinken, met "Alone Again (Naturally)" als absoluut hoogtepunt.
O'Sullivan werd op 1 december 1946 geboren aan de Cork Road in het Ierse Waterford, als een van zes kinderen. Zijn moeder May had een snoepwinkel, zijn vader werkte als slager bij Clover Meats. Toen Raymond zeven was, verhuisde het gezin voor werk naar Engeland, eerst naar Battersea in Londen en een jaar later naar Swindon. Twee jaar na die verhuizing overleed zijn vader, van wie hij later zei hem nauwelijks gekend te hebben. Op school volgde hij pianolessen, maar hij speelde liever op het gehoor dan dat hij noten leerde lezen. Na de middelbare school studeerde hij grafisch ontwerp aan Swindon College en speelde hij als drummer in de band Rick's Blues, samen met zijn jeugdvriend Rick Davies, die hem piano en drums bijbracht en later Supertramp zou oprichten. Die drumachtergrond bepaalde zijn latere, percussieve pianostijl: zijn linkerhand speelde als het ware de hi-hat, zijn rechterhand de snaredrum.
In 1967 verhuisde hij naar Londen om het als muzikant te proberen. Hij bedacht een opvallend visueel imago geïnspireerd op stomme films, met pudding-kapsel, pet en korte broek, om op te vallen tussen de flowerpower-generatie. Met een voorschot van 12 pond van uitgeverij April Music, onderdeel van CBS, kocht hij een piano. Zijn eerste singles, waaronder "Disappear" (1967) en "What Can I Do" (1968), flopten. Pas toen manager Gordon Mills, bekend van Tom Jones en Engelbert Humperdinck, hem onder contract nam bij zijn label MAM Records, kwam de doorbraak. Zijn artiestennaam, een woordspeling op het operaduo Gilbert and Sullivan, was een suggestie van CBS-man Stephen Shane.
Eind 1970 scoorde hij zijn eerste grote hit met "Nothing Rhymed". In 1972 volgde de wereldwijde doorbraak met "Alone Again (Naturally)", een aangrijpende ballad over eenzaamheid en verlies die in de Verenigde Staten zes weken op nummer 1 stond en bijna twee miljoen exemplaren verkocht, en Grammy-nominaties opleverde voor Song en Record of the Year. Om niet als eendagsvlieg te worden weggezet, ruilde hij zijn jongensachtige imago in voor een moderne, sportievere look. Ook "Clair" werd een wereldhit: het nummer was een bedankje aan Gordon Mills en diens partner voor wie O'Sullivan regelmatig oppaste op hun dochtertje Clair, en Mills speelde zelf de mondharmonica op de plaat. In 1972 verkocht O'Sullivan wereldwijd meer dan tien miljoen platen en werd hij door Record Mirror uitgeroepen tot beste mannelijke zanger van het jaar. In 1973 won hij een Ivor Novello Award als beste Britse songwriter.
Ook in Nederland behoorde O'Sullivan begin jaren zeventig tot de grootste sterren. "Nothing Rhymed" stond in 1971 dertien weken in de Top 40 en bereikte de nummer 1-positie, en datzelfde jaar deed "Underneath the Blanket Go" dat opnieuw, tien weken lang. "Clair" kwam in 1972 tot de vierde plaats en bleef elf weken genoteerd, en "Get Down" bereikte in 1973 de derde plaats, eveneens elf weken lang. Daarmee behoorde hij tot de meest succesvolle buitenlandse artiesten in de Nederlandse hitlijsten van die jaren.
Vanaf 1974 liepen de verkopen terug en raakte O'Sullivan verwikkeld in een slepend conflict met Gordon Mills over zijn contract bij MAM, dat hem nauwelijks liet meeprofiteren van zijn eigen succes. Pas in 1982 stelde de rechter hem in het gelijk en omschreef hem als "een oprecht en fatsoenlijk man"; hij kreeg zo'n zeven miljoen pond schadevergoeding toegewezen, maar de jarenlange rechtszaak had zijn carrière intussen goeddeels stilgelegd. Begin jaren negentig speelde hij nog een onverwachte hoofdrol in de muziekindustrie: zijn rechtszaak tegen rapper Biz Markie, die zonder toestemming een sample van "Alone Again (Naturally)" had gebruikt, gold als richtinggevend voor de manier waarop platenmaatschappijen sindsdien samples moeten laten goedkeuren.
O'Sullivan bleef muziek maken en vond met name in Japan een trouw publiek. In 2018 verscheen zijn eerste studioalbum in veertig jaar dat de Britse albumlijst haalde, en ook daarna volgden nog nieuwe platen. Zijn stijl, met spitsvondige, woordspelrijke teksten en een herkenbare, ritmische pianotoets, bleef door de jaren heen direct herkenbaar en werd geprezen door onder anderen Paul Weller en Gary Barlow.
Privé trouwde O'Sullivan in januari 1980 met de Noorse Aase Brekke, met wie hij twee dochters kreeg. In december 2023 kende zijn geboortestad Waterford hem de Freedom of the City toe, een eer die hij in maart 2024 in ontvangst nam. Van jongen met pudding-kapsel uit Swindon tot songwriter met wereldhits: Gilbert O'Sullivan bouwde een oeuvre op dat, meer dan vijftig jaar na zijn doorbraak, nog altijd wordt gedraaid.