Biografie vandaag Lucifer

Lucifer is een van die Nederlandse bands die voor altijd verbonden zijn met één onvergetelijk nummer. Met House for Sale scoorde de groep in 1975 een grote hit, en dat lied is bijna vijftig jaar later nog steeds een vaste waarde op de radio. De band bracht bovendien twee bekende Nederlanders voort: zangeres Margriet Eshuijs, die later een succesvolle solocarrière opbouwde, en drummer Henny Huisman, die uitgroeide tot een van de populairste televisiepresentatoren van het land.

Het verhaal van Lucifer begint in Zaandam. Margriet Eshuijs werd daar op 14 oktober 1952 geboren in een muzikaal gezin: haar ouders hadden een muziekschool en een platenzaak. Ze leerde al jong verschillende instrumenten bespelen, waaronder gitaar, piano en orgel. Henny Huisman werd op 18 juni 1951 ook in Zaandam geboren. Samen richtten zij in 1972 Lucifer op. Margriet zong en speelde orgel, Henny zat achter de drums. De bezetting werd aangevuld met bassist Dick Buijsman en zanger en percussionist Julio Wilson.

In 1974 kreeg de groep een platencontract bij EMI. Het begin was niet makkelijk, maar dat veranderde met een nummer dat van ver kwam. House for Sale werd geschreven door de Amerikaanse songwriters Gloria Sklerov en Harry Lloyd. Een demo van het lied kwam via de platenmaatschappij terecht bij producer Hans Vermeulen, die het opnam met Lucifer in de EMI-studio. Op de B-kant stond My Dream World, een eigen nummer van Margriet Eshuijs.

Het resultaat sloeg in. Radio Veronica riep House for Sale uit tot Alarmschijf, en in 1975 kwam de single tot de vierde plaats in de Nederlandse Top 40. De plaat stond elf weken in de lijst en haalde ook in de Nationale Hitparade de vierde plaats. Het lied, over een huis dat te koop staat na het einde van een liefde, raakte door de warme, ingetogen stem van Margriet een gevoelige snaar. Het nummer verscheen ook op het debuutalbum As We Are. Op 18 maart 1975 maakte de band met Henny Huisman achter de drums zijn televisiedebuut.

Kort na het succes van House for Sale verliet Henny Huisman de groep. Hij werd vervangen door Jan Pijnenburg, die later bekend zou worden als drummer van Doe Maar. Huisman koos een heel andere weg: hij werkte als dj in discotheken en bedacht daar een playbackwedstrijd, die in 1983 als televisieprogramma begon. De Playbackshow groeide uit tot een begrip, net als de Soundmixshow die eruit voortkwam. Later presenteerde hij ook jarenlang Surprise Surprise.

Lucifer ging intussen door. In 1976 deed de groep mee aan het Nationaal Songfestival, de Nederlandse voorronde van het Eurovisie Songfestival, met het nummer Someone Is Waiting for You. Daarmee eindigde de band op de derde plaats. In 1977 verscheen nog het album Margriet. Toch lukte het de groep niet meer om het succes van House for Sale te evenaren, en Lucifer raakte langzaam uit beeld.

Voor Margriet Eshuijs was dat het begin van een nieuw hoofdstuk. Ze ging solo verder en scoorde in 1982 met Black Pearl, waarmee ze een Edison won voor de beste popsingle. In totaal ontving ze drie Edisons, en voor het album Sometimes uit 1991 kreeg ze bovendien een Gouden Harp. Ze gaf les aan het conservatorium in Alkmaar, richtte een popkoor op dat haar naam droeg en trad op met de band The Dream van haar partner Maarten Peters. Ook werd ze benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

House for Sale bleef intussen een geliefde klassieker. Het nummer staat sinds het begin in de Top 2000 van NPO Radio 2 en wordt nog altijd vaak aangevraagd. Het is een schoolvoorbeeld van een Nederlandse popplaat die de tijd heeft overleefd.

Margriet Eshuijs overleed op 29 december 2022 in Zaandam, na een lange ziekte. Ze werd 70 jaar. Henny Huisman, haar oude bandmaat uit de begintijd van Lucifer, reageerde in een eerbetoon op haar overlijden. Met haar verdween de stem die House for Sale zo onvergetelijk maakte, maar het lied zelf zal nog lang blijven klinken. Lucifer bewees dat één goed nummer genoeg is om een plek in de Nederlandse popgeschiedenis te veroveren.

Foto: Margriet Eshuijs in 1981. Hans van Dijk / Anefo, Nationaal Archief — CC0 (publiek domein), via Wikimedia Commons.