Dit is de Cover Top 3 van 1970

Nummer 1: Bridge Over Troubled Water – Elvis Presley

Op nummer één staat een cover van een van de beroemdste liedjes uit de popgeschiedenis. Bridge Over Troubled Water werd geschreven door Paul Simon en in 1970 uitgebracht door het duo Simon & Garfunkel. De originele versie, gezongen door Art Garfunkel, groeide vrijwel onmiddellijk uit tot een wereldwijde klassieker.

Nog datzelfde jaar nam Elvis Presley het nummer op. Dat was een gewaagde keuze, want het origineel werd al beschouwd als een meesterwerk. Toch wist Elvis het lied volledig naar zijn eigen stijl te vertalen. Zijn versie kreeg een duidelijke gospelinvloed, een muziekstijl die altijd een belangrijke rol had gespeeld in zijn carrière. Hierdoor kreeg het nummer een extra spirituele lading.

Elvis beschikte over een uitzonderlijk vermogen om emoties over te brengen. In zijn uitvoering klinkt niet alleen troost, maar ook kracht en overtuiging. Waar de versie van Simon & Garfunkel een gevoel van kwetsbaarheid oproept, straalt de uitvoering van Elvis juist steun en vertrouwen uit. Dat verschil maakt beide versies uniek en waardevol.

De opname verscheen op het album That’s The Way It Is en werd ook regelmatig live uitgevoerd tijdens zijn concerten in Las Vegas. Het publiek reageerde steevast enthousiast. Veel fans beschouwen het nog altijd als een van de mooiste covers die Elvis ooit heeft opgenomen.

Wat deze uitvoering bijzonder maakt, is dat Elvis het nummer niet probeerde te overtreffen of te kopiëren. Hij gaf het een eigen identiteit. Dat is precies wat een goede cover hoort te doen. Het lied bleef herkenbaar, maar kreeg een andere emotionele kleur. Daardoor ontstond een uitvoering die naast het origineel kan bestaan zonder ermee te concurreren.

Meer dan vijftig jaar later wordt de versie van Elvis nog steeds gewaardeerd door liefhebbers van zowel pop als gospel. Het nummer laat horen waarom hij wordt beschouwd als een van de grootste vertolkers uit de muziekgeschiedenis. Zijn stem, timing en gevoel voor interpretatie komen hier perfect samen.

Nummer 2: The Letter – Joe Cocker

In 1967 scoorde de Amerikaanse groep The Box Tops een grote hit met The Letter. Het nummer duurde nog geen twee minuten, maar wist dankzij de opvallende stem van zanger Alex Chilton een blijvende indruk achter te laten. Drie jaar later besloot Joe Cocker het nummer opnieuw op te nemen, en dat bleek een gouden zet.

Waar het origineel compact en direct was, maakte Joe Cocker van The Letter een meeslepende soul- en rockervaring. Zijn versie verscheen in 1970 op het livealbum Mad Dogs & Englishmen. Onder leiding van pianist en arrangeur Leon Russell kreeg het nummer een compleet nieuw geluid. De toevoeging van een uitgebreide blazerssectie, achtergrondzangers en een krachtige ritmesectie zorgde voor een enorme muzikale impact.

De grote kracht van Joe Cocker lag in zijn unieke stemgeluid. Hij zong niet alleen een liedje; hij leefde het nummer volledig. Iedere regel klonk alsof hij persoonlijk betrokken was bij het verhaal. Daardoor kreeg The Letter veel meer emotionele diepgang dan het origineel. Het nummer groeide uit tot een van de hoogtepunten van zijn concerten en werd een vaste waarde in zijn repertoire.

De live-uitvoering van The Letter is een prachtig voorbeeld van hoe een cover een tweede leven kan krijgen. Joe Cocker nam de basis van het oorspronkelijke nummer, maar gaf er een compleet andere energie aan. Het resultaat was een uitvoering die voor velen zelfs bekender werd dan die van The Box Tops. Dat gebeurt slechts bij een klein aantal covers.

In de muziekgeschiedenis wordt Joe Cocker vaak genoemd als een van de grootste vertolkers van andermans materiaal. Denk aan nummers als With A Little Help From My Friends, maar ook aan The Letter. Zijn talent lag in het vinden van nieuwe emoties en nieuwe nuances in bestaande composities. Daardoor klonken zijn covers nooit als kopieën.

Meer dan een halve eeuw na verschijnen blijft The Letter van Joe Cocker een indrukwekkend voorbeeld van hoe een artiest een relatief eenvoudig popliedje kan transformeren tot een groots en meeslepend muziekstuk. Daarom staat deze klassieker terecht op nummer twee in deze Cover Top 3 van 1970.

Nummer 3: Black Magic Woman – Santana

Wanneer het over succesvolle covers uit 1970 gaat, mag Black Magic Woman van Santana absoluut niet ontbreken. Het nummer werd oorspronkelijk geschreven door Peter Green en in 1968 uitgebracht door de Britse bluesrockband Fleetwood Mac. Hoewel het origineel behoorlijk succesvol was in Groot-Brittannië, kreeg het nummer pas echt wereldwijde bekendheid toen Santana het twee jaar later onder handen nam.

De versie van Santana verscheen in 1970 op het album Abraxas. Wat deze uitvoering zo bijzonder maakte, was de manier waarop de band het nummer volledig naar zijn eigen hand zette. De bluesbasis van Fleetwood Mac bleef herkenbaar, maar werd verrijkt met Latijns-Amerikaanse ritmes, vurige percussie en het karakteristieke gitaarspel van Carlos Santana. Bovendien werd het nummer naadloos verbonden met Gypsy Queen, een compositie van gitarist Gábor Szabó. Daardoor ontstond een muzikale reis die veel verder ging dan een gewone cover.

Het nummer sloeg wereldwijd aan en werd een van de visitekaartjes van Santana. Voor veel muziekliefhebbers is het zelfs een verrassing dat het oorspronkelijk niet van Santana zelf is. Dat zegt veel over de kracht van de uitvoering. Een geslaagde cover is immers meer dan een exacte kopie van het origineel; het is een nieuwe interpretatie die een eigen leven gaat leiden. Precies dat gebeurde met Black Magic Woman.

Ook ruim vijftig jaar later blijft het nummer populair op radiozenders en in hitoverzichten van de jaren zeventig. De combinatie van mysterie, passie en muzikaal vakmanschap maakt het tijdloos. Het nummer betekende bovendien een belangrijke doorbraak voor Latin-rock in het internationale popcircuit. Santana liet zien dat rockmuziek niet beperkt hoefde te blijven tot Amerikaanse of Britse invloeden, maar dat Latijnse ritmes een even belangrijke rol konden spelen.

Met zijn hypnotiserende sfeer, onweerstaanbare groove en schitterende gitaarpartijen verdient Black Magic Woman zonder twijfel een plaats in deze Cover Top 3 van 1970. Het is een schoolvoorbeeld van hoe een artiest een bestaand nummer kan omvormen tot een geheel nieuwe klassieker.