Eric Bell is vandaag jarig

Een Ierse gitaarlegende viert zijn 79ste verjaardag

Vandaag, 3 september 2026, bereikt Eric Bell de respectabele leeftijd van 79 jaar. Als medeoprichter en oorspronkelijke leadgitarist van Thin Lizzy heeft hij een onuitwisbare stempel gedrukt op de rockgeschiedenis. De in Belfast geboren muzikant staat bekend als de architect achter het vroege, rauwe geluid van de band die later zou uitgroeien tot een wereldwijd fenomeen. Hoewel hij de groep al in 1973 verliet, blijft zijn invloed als gitarist en songwriter nog altijd resoneren in de hedendaagse blues- en rockwereld.

De vroege jaren en de geboorte van Thin Lizzy

De muzikale reis van Bell begon lang voordat hij internationale faam verwierf. Geïnspireerd door iconen als Lonnie Donegan en The Shadows, speelde hij in diverse lokale formaties rond Belfast, waaronder een korte periode in de legendarische band Them, fronted door Van Morrison. Eind 1969 besloot hij in Dublin echter zijn eigen pad te kiezen. Na een ontmoeting met Phil Lynott en Brian Downey ontstond het idee voor een nieuwe band: Thin Lizzy. Bell was niet alleen de gitarist, maar ook degene die de naam voor de groep bedacht – een creatieve speling op de naam van een robotpersonage uit de ‘Dandy’-strips, aangepast aan het lokale Dublinse accent.

De doorbraak met Whiskey in the Jar

Tussen 1970 en 1973 legde het trio de basis voor hun reputatie. Bell speelde op de eerste drie albums van de band: Thin Lizzy (1971), Shades of a Blue Orphanage (1972) en Vagabonds of the Western World (1973). Het absolute hoogtepunt uit deze periode was de vertolking van de traditionele Ierse ballade “Whiskey in the Jar”. Bell slaagde erin het nummer een uniek karakter te geven door zijn gitaarspel te laten klinken als de Ierse uilleann pipes, een techniek die mede zorgde voor de internationale doorbraak. Het nummer werd een wereldwijde hit en bereikte in 1973 onder meer de zesde plaats in de Britse hitlijsten.

Een eigenzinnig pad na Thin Lizzy

Het succes eiste zijn tol. De intensieve toerschema’s en de toegenomen druk na de doorbraak leidden ertoe dat Bell in 1973 besloot Thin Lizzy te verlaten. Zijn vertrek betekende echter geenszins het einde van zijn muzikale carrière. Hij trad in de jaren daarna toe tot de Noel Redding Band, de groep van de voormalige bassist van Jimi Hendrix, en was later actief in het achtkoppige bluesensemble Mainsqueeze. Ook als soloartiest bleef Bell actief, waarbij hij een trouwe achterban opbouwde die zijn authentieke, blues-georiënteerde speelstijl waardeert.

Erkenning en blijvende invloed

De status van Eric Bell als icoon werd in recente jaren meermaals bevestigd. In november 2024 ontving hij tijdens de Northern Ireland Music Prize de prestigieuze ‘Legend Award’, een erkenning voor zijn aanzienlijke bijdrage aan de muziekwereld. Deze onderscheiding onderstreept hoe zijn werk met Thin Lizzy – waaronder het co-schrijven van publieksfavorieten zoals “The Rocker” – nog steeds als cruciaal wordt beschouwd in de ontwikkeling van hardrock en bluesrock. Tot op de dag van vandaag treedt Bell nog regelmatig op met zijn eigen trio, waarmee hij zijn passie voor de gitaar en het vakmanschap van de blues blijft uitdragen.

Zijn nalatenschap reikt verder dan enkel de hitlijsten. Bell wordt door generaties gitaristen geprezen om zijn vermogen om emotie en techniek te versmelten, een kunst die hij in de vroege jaren zeventig perfectioneerde. Met zijn voortdurende aanwezigheid op podia en de herwaardering van zijn vroege werk door middel van anthologieën en heruitgaven, blijft hij een essentieel onderdeel van het Ierse muzikale erfgoed en een inspiratiebron voor iedereen die de gitaar als expressiemiddel omarmt.

Ik heb veel bronnen geraadpleegd. Desondanks kan er altijd een fout in staan.