Errol Brown (1943–2015): De warme stem van Hot Chocolate die generaties verbond

Toen op 6 mei 2015 het nieuws naar buiten kwam dat Errol Brown, de iconische frontman van Hot Chocolate, op 71‑jarige leeftijd was overleden aan de gevolgen van pancreaskanker, verloor de muziekwereld een van haar meest herkenbare stemmen. Brown stierf in zijn huis op de Bahama’s, omringd door zijn familie. Zijn manager omschreef hem als iemand bij wie “altijd muziek aanwezig was, waar hij ook was” .

Van Kingston naar Londen: een stem vindt zijn weg

Errol Brown werd op 12 november 1943 geboren in Kingston, Jamaica. Op elfjarige leeftijd verhuisde hij met zijn moeder naar Londen, waar hij opgroeide in Streatham. Zijn vader was politieagent; zijn moeder overleed toen Brown negentien was . Muziek was in die jaren nog geen carrièrepad, maar een passie die langzaam vorm kreeg.

Zijn doorbraak kwam in 1969, toen hij met vrienden een reggae‑achtige versie opnam van John Lennons Give Peace a Chance. Omdat de tekst niet mocht worden aangepast zonder toestemming, stuurde Brown de opname naar Apple Records. Tot zijn verbazing gaf Lennon persoonlijk toestemming voor de release. De groep kreeg de naam The Hot Chocolate Band, later simpelweg Hot Chocolate .

Hot Chocolate: vijftien jaar onafgebroken hits

Onder leiding van producer Mickie Most groeide Hot Chocolate uit tot een van de meest succesvolle Britse soul‑ en funkacts van de jaren ’70 en ’80. Brown schreef veel van de nummers samen met bassist Tony Wilson, waaronder klassiekers als Love Is Life, You Could Have Been a Lady, Brother Louie, Emma en natuurlijk You Sexy Thing .

De band leverde een unieke prestatie: elk jaar tussen 1970 en 1984 stond er minstens één Hot Chocolate‑single in de Britse hitlijsten. Geen enkele andere Britse band evenaarde dat succes in die periode .

Hun enige Britse nummer 1‑hit, So You Win Again (1977), bevestigde hun internationale status. You Sexy Thing werd zelfs drie keer een UK Top 10‑hit en beleefde een enorme revival dankzij de film The Full Monty (1997) .

Een performer met charisma en warmte

Brown stond bekend om zijn gladde, warme stem, zijn charismatische podiumpresentatie en zijn iconische kale look, die hij ooit als grap aannam op advies van vrienden. Het werd zijn handelsmerk .

Zijn uitstraling maakte hem geliefd bij een breed publiek. Hot Chocolate trad op voor een internationaal publiek en werd zelfs uitgenodigd om in 1981 op te treden tijdens een pre‑wedding party voor Prins Charles en Lady Diana in Buckingham Palace .

Solojaren en erkenning

In 1985 verliet Brown de band om meer tijd met zijn gezin door te brengen. Hij keerde later terug als soloartiest en scoorde in 1987 een clubhit met Body Rocking. In de jaren ’90 volgden succesvolle tours door het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, waaronder een uitverkochte reeks van 58 shows in 1998 en een tour van 69 concerten in 1999 .

Zijn bijdrage aan de Britse muziek werd officieel erkend:

  • In 2003 werd hij benoemd tot MBE door Queen Elizabeth II.
  • In 2004 ontving hij de prestigieuze Ivor Novello Award voor zijn Outstanding Contribution to British Music .

Persoonlijk leven

Brown trouwde in 1976 met Ginette Marie, met wie hij twee dochters kreeg. Hij had daarnaast een passie voor paardenraces en bezat meerdere renpaarden, waaronder Gainsay, winnaar van de Ritz Club Trophy in 1987 .

Laatste jaren en overlijden

Na zijn afscheidstournee in 2009 trok Brown zich terug uit de muziek. Zijn dood op 6 mei 2015 leidde tot een golf van eerbetonen. Zangeres Beverley Knight noemde hem “een charismatische performer” en fans wereldwijd herdachten hem als de stem van een tijdperk .

Erfenis: muziek die blijft leven

Errol Brown liet een oeuvre achter dat generaties overspant. Zijn nummers blijven vaste waarden op radio, in films en op dansvloeren. Hot Chocolate’s mix van soul, funk en pop, gedragen door Browns unieke stem, blijft een herkenbaar geluid in de muziekgeschiedenis.

Zijn nalatenschap is er een van warmte, positiviteit en tijdloze melodieën. Brown was niet alleen de stem van Hot Chocolate, maar ook een symbool van muzikale diversiteit in het Verenigd Koninkrijk — een Jamaicaanse immigrant die uitgroeide tot een van de meest geliefde Britse artiesten van zijn tijd.