Glen Campbell is overleden

Een icoon van de Amerikaanse muziek is heengegaan

Vandaag is een droevige dag voor de muziekwereld. Met het overlijden van Glen Campbell verliest de popcultuur niet alleen een stem die generaties heeft begeleid, maar ook een van de meest getalenteerde instrumentalisten uit de geschiedenis. De legendarische zanger, gitarist en acteur is op 81-jarige leeftijd in Nashville, Tennessee, gestorven. Hij is vandaag op 8 augustus 2017 overleden. Hoewel hij al sinds 2014 verbleef in een gespecialiseerde instelling voor langdurige zorg vanwege de strijd tegen de ziekte van Alzheimer, blijft zijn heengaan een moment van reflectie op een ongeëvenaard oeuvre dat de grenzen tussen country, pop en folk moeiteloos deed vervagen.

De architect van de moderne countrypop

Glen Campbell was veel meer dan de man van de grote hits; hij was een muzikant die aan de basis stond van het geluid van de jaren ’60 en ’70. Voordat hij zelf uitgroeide tot een wereldster, was hij een cruciaal lid van de legendarische ‘Wrecking Crew’, een selecte groep studiomuzikanten in Los Angeles. Met zijn feilloze techniek en gevoel voor melodie kleurde hij talloze klassiekers. Luisteraars horen zijn gitaarspel op iconische tracks als ‘Strangers in the Night’ van Frank Sinatra, de tijdloze emotie van ‘You’ve Lost That Lovin’ Feelin’’ door The Righteous Brothers, en de aanstekelijke energie van ‘I’m a Believer’ van The Monkees. Zijn vermogen om zich aan te passen aan verschillende stijlen maakte hem tot een van de meest gevraagde krachten in de studio, een fundament waarop hij later zijn eigen succesvolle carrière zou bouwen.

De doorbraak naar de wereldtop

In de jaren ’60 en ’70 kwam de eigen carrière van Campbell in een stroomversnelling, mede dankzij zijn vruchtbare samenwerking met songwriter Jimmy Webb. Samen creëerden zij een serie tijdloze nummers die de essentie van de Amerikaanse muziekcultuur wisten te vangen. Hits als ‘By the Time I Get to Phoenix’, ‘Wichita Lineman’ en ‘Galveston’ werden niet alleen commerciële successen, maar ook culturele ankerpunten. Met zijn warme, authentieke bariton wist Campbell een breed publiek te raken; hij was een bruggenbouwer die zowel de countryliefhebber als de popfan wist te charmeren. Gedurende zijn imposante loopbaan bracht hij meer dan 70 studioalbums uit en verkocht hij wereldwijd 45 miljoen platen, een cijfer dat slechts een fractie vertelt van de enorme impact die hij op miljoenen levens heeft gehad.

Rhinestone Cowboy en daarbuiten

Misschien wel zijn meest herkenbare visitekaartje was de wereldhit ‘Rhinestone Cowboy’ uit 1975. Dit nummer, dat symbool staat voor de doorzettersmentaliteit in de muziekindustrie, katapulteerde Campbell naar een nieuw niveau van internationale roem. Naast zijn muzikale successen was hij een vertrouwde verschijning op televisie, waar hij als gastheer van zijn eigen show, ‘The Glen Campbell Goodtime Hour’, miljoenen kijkers in hun huiskamer wist te bereiken. Zijn charisma, gecombineerd met zijn oprechte muzikaliteit, zorgde ervoor dat hij een symbool werd van een toegankelijke, maar uiterst kwalitatieve popmuziek die de tand des tijds glansrijk heeft doorstaan.

Een nalatenschap van veerkracht

De laatste jaren van Campbell’s leven werden gekenmerkt door zijn dappere publieke strijd tegen Alzheimer. Door het proces van zijn ziekte openlijk te delen – onder meer via de indrukwekkende documentaire ‘I’ll Be Me’ – droeg hij bij aan een groter maatschappelijk bewustzijn over deze slopende aandoening. Zelfs toen zijn herinneringen vervaagden, bleef de muziek voor hem een anker; tot ver in zijn ziekteproces trad hij op en bewees hij dat zijn muzikale genialiteit tot op het laatst behouden bleef. Glen Campbell laat een erfenis achter die verder reikt dan de hitlijsten. Hij herinnerde ons eraan dat muziek een taal is die overblijft, zelfs als woorden tekortschieten. Terwijl de wereld vandaag afscheid neemt, klinken zijn gitaarlijnen en stem nog altijd voort in de honderden opnames die hij ons heeft nagelaten. Rust zacht, Rhinestone Cowboy.