1964: Marianne Faithfull neemt “As Tears Go By” op

Een sleutelmoment in de Britse popgeschiedenis

In 1964 vond een bijzonder moment plaats in de ontwikkeling van de Britse popmuziek. De jonge zangeres Marianne Faithfull nam het nummer “As Tears Go By” op, geschreven door Mick Jagger, Keith Richards en Rolling Stones-manager Andrew Loog Oldham. Wat deze opname extra bijzonder maakt, is de aanwezigheid van twee muzikanten die later wereldberoemd zouden worden met Led Zeppelin: Jimmy Page op gitaar en John Paul Jones op bas.

Dit ogenschijnlijk eenvoudige studiosessie groeide uit tot een historisch kruispunt tussen de vroege Rolling Stones, de opkomende Britse rockscene en de muzikanten die later het hardrocktijdperk zouden definiëren.

Een onverwachte ballad uit de Stones-kring

“As Tears Go By” is een van de eerste originele composities van Jagger en Richards. In een tijd dat The Rolling Stones vooral bekend stonden als een rauwe bluesband, was dit nummer opvallend melodieus en introspectief. Volgens verschillende bronnen was het zelfs niet bedoeld als typische Stones-song. Manager Andrew Loog Oldham wilde juist laten zien dat de band ook gevoelige, orkestrale pop kon schrijven.

Het resultaat was een barokke popballad met strijkers, een akoestische basis en een melancholische sfeer. Het nummer paste nauwelijks bij het imago van de Stones in 1964, dat draaide om rhythm-and-blues en rebellie.

Oldham besloot daarom een andere weg te kiezen: hij gaf het nummer aan de toen 17-jarige Marianne Faithfull.

Marianne Faithfull: de onverwachte stem van een generatie

Marianne Faithfull werd in 1964 ontdekt binnen de Londense muziek- en kunstscene. Haar breekbare stem en aristocratische uitstraling maakten haar meteen opvallend. Ze was geen ervaren zangeres, maar juist dat gaf haar uitvoering van “As Tears Go By” een bijzondere kwetsbaarheid.

De opname werd in juni 1964 uitgebracht en groeide al snel uit tot een hit in het Verenigd Koninkrijk. Volgens muziekhistorische bronnen bereikte het nummer de top 10 van de Britse hitlijsten en maakte het Faithfull in één klap tot een popster.

Wat veel mensen niet weten: de Stones zelf hadden het nummer aanvankelijk niet eens opgenomen. Pas later in 1965 namen zij hun eigen versie op, die in de Verenigde Staten succesvol werd uitgebracht.

Jimmy Page en John Paul Jones: de verborgen legendes in de studio

Wat deze opname extra interessant maakt, is de betrokkenheid van sessiemuzikanten die later rockgeschiedenis zouden schrijven.

Jimmy Page, destijds een veelgevraagde studiomuzikant in Londen, speelde akoestische gitaar op de opname. Zijn subtiele spel draagt sterk bij aan de dromerige sfeer van het nummer.

Ook John Paul Jones, toen nog actief als arrangeur en sessiebassist, verzorgde de baspartij. Samen zouden Page en Jones enkele jaren later Led Zeppelin oprichten, een van de meest invloedrijke rockbands aller tijden.

Deze sessie laat dus een uniek moment zien waarin de fundamenten van de Britse rockmuziek letterlijk in één studio samenkwamen.

De rol van Andrew Loog Oldham

Manager en producer Andrew Loog Oldham speelde een cruciale rol in het ontstaan van het nummer. Hij was de drijvende kracht achter de vroege Rolling Stones en had een scherp gevoel voor marketing en artistieke positionering.

Oldham zag in “As Tears Go By” een kans om de Stones te verbreden, maar ook om een nieuwe vrouwelijke ster te lanceren. Door het nummer aan Marianne Faithfull te geven, creëerde hij een perfecte combinatie van jeugdige onschuld en moderne popproductie.

Zijn aanpak was ongebruikelijk: in plaats van het nummer eerst door de band zelf te laten uitgroeien, werd het direct als single voor een andere artiest uitgebracht.

Het geluid van 1964: barokpop en Britse melancholie

“As Tears Go By” wordt vaak gezien als een vroege vorm van barokpop, een stijl waarin popmuziek wordt gecombineerd met klassieke elementen zoals strijkers en orkestrale arrangementen.

De productie is sober maar verfijnd. De tekst gaat over ouder worden, tijd en afstandelijkheid – opvallend volwassen thema’s voor een popnummer dat werd uitgevoerd door een tiener.

Juist die tegenstelling maakte het nummer zo krachtig: een jonge stem die zingt over emotionele volwassenheid en vervreemding.

Culturele impact en nalatenschap

De opname van Marianne Faithfull markeerde het begin van een carrière die haar zou verbinden met zowel de Rolling Stones als de bredere Britse muziekscene van de jaren zestig.

Het nummer zelf kreeg een blijvende plaats in de popgeschiedenis. Niet alleen omdat het een vroege compositie van Jagger en Richards was, maar ook omdat het een brug vormde tussen:

• de bluesroots van de Rolling Stones
• de opkomst van Britse popballads
• en de latere ontwikkeling van rockiconen zoals Led Zeppelin

Voor Jimmy Page en John Paul Jones was het een van de vele sessiewerkzaamheden in Londen, maar achteraf gezien een historisch detail: twee toekomstige rocklegendes spelen mee op een van de meest gevoelige popopnames van de jaren zestig.

Conclusie

De opname van “As Tears Go By” in 1964 is veel meer dan een vroege hit van Marianne Faithfull. Het is een momentopname van een muziekscene in beweging, waarin jonge songwriters, ambitieuze managers en toekomstige rockiconen elkaar kruisten.

Wat begon als een eenvoudige ballad van Jagger en Richards groeide uit tot een klassiek popmoment dat de overgang markeert van Britse beatmuziek naar volwassen pop- en rockproducties.

En ergens in een Londense studio stonden Jimmy Page en John Paul Jones nog onwetend aan het begin van hun volgende hoofdstuk – een hoofdstuk dat de rockmuziek voorgoed zou veranderen.